Dagboek van Ayla: week 9

De laatste loodjes

Nog 1 week te gaan, wowow! Zo richting het einde voel ik me extra trots dat ik dit gewoon echt ga afmaken! In het begin had ik echt nog wel mijn twijfels of ik het constant achter elkaar rennen wel kon volhouden en ik ben by faaar geen Usain Bolt 😂, maar ik ben weldegelijk een echte hardloper geworden. Ik vind het zelfs lekker om nu een stukje te gaan lopen, iets wat ik echt nooit had gedacht. Dat betekent natuurlijk niet dat ik van tevoren altijd zin heb, maar als ik eenmaal bezig ben, ben ik blij dat ik gegaan ben. 

Vorige week vertelde ik jullie dat ik het wel even zwaar had met 15 minuten rennen, maar deze week heb ik zoals gezegd echt geprobeerd te knallen en dat is gelukt. Ik merkte dat het met de sessies beter ging. Ik ben wel de heuvels uit de weg gegaan, want anders had het wat minder soepel gegaan denk ik zo. 😜 In het begin was het wel echt een strijd en tegen het einde van de 15 minuten voelde ik een kleine steek opkomen, maar dan probeerde ik me nog even goed te herpakken en mijn ademhaling onder controle te houden. Kleine stapjes naar die 5K! Met de laatste sessie heb ik het rustig aangedaan, wetende dat ik eerst 20 volle minuten moest rennen. Soms ben ik geneigd om wat te hard van start te gaan en dat pakt dan meestal niet super uit, dus heb echt even op de rem gedrukt bij mezelf. Op die manier heb ik de laatste sessie af kunnen maken, hoera! Daarna was ik overigens wel flink aangedaan hoor, want moest mezelf echt tot het uiterste pushen, maar desalniettemin gaf het een topgevoel. 😌

Volgende week de laatste week, spannend… Ik ben heel benieuwd of ik de volle 5 km ga volhouden. Ik ga er in ieder geval 100% voor en ongeacht de uitkomst, ik ben trots op het hele traject dat ik heb afgelegd. En voor iedereen die meeloopt met dit traject: jullie mogen ook heel trots op jezelf zijn, of zoals ze in België zeggen, wees fier op uzelf! 

Zoals ik vorige week al zei, zou ik misschien een sessie langs de Donau rennen en dat heb ik ook gedaan. Op woensdag scheen de zon lekker, dus dat leek me het perfecte moment om de tram in te stappen richting de Donau. Langs de Donau ligt een lang pad, perfect om hard te lopen. Ik vond het heerlijk om daar te rennen. Het uitzicht op de bergen en het water is daar prachtig en daarnaast hangt er altijd een fijne sfeer. Ik vind het prettig om omringd te zijn door mensen en de Donau is wel een hotspot in de stad. 

Nou lieve mensen, ik ga de blog weer afronden en weekend vieren! Mijn vriendinnen zijn in town, dus ik kijk erg uit naar deze dagen. Tot volgende week en voor wie het viert: Vrolijk Pasen 🐣 en aan allemaal een fijn weekend gewenst natuurlijk!   

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.